68 BEDYDD IOAlî. ffordd yr Arglwydd iddo." Dywedaf eto ei bod yn eglur mai Ioan. At- olwg, gyfaill a ydyw hyn yn profi mai bedydd Cristionogol oedd bed- ydd Ioan ? Nac ydyw, gyfaill anwyl, mwy na phe buasai un o'r offeiriaid Iuddewig wedi ei addysgu, oblegyd yr oeddynt hwythau yn dysgu ffor'dd Duw hefyd. Dywed fy nghyfaill fod Paul yn cadarnâu fod gweinidog- aeth loan yn Gristionogol, am ei fod yn dysgu y bobl i gredu yn yr hwn oedd yn dyfod ar ei ol ef. Tr ydych wedi myned i rwyd o'ch gwneuthur- iad eich hun yn y fan yna. T geir- iau yna, Mr. Hughes, a bregethodd Paul i'r deuddeg dysgybl yn Ephes- us, a dyma hwy : " Ioan, yn ddiau, a fedyddiodd â bedydd edifeirwcb, gan ddywedyd wrth y bobl am gredu yn yr hwn oedd yn dyfod ar ei ol ef, sef yn Nghrist Iesu. A phan gly w- sant Irwy hyn, hwy a fedyddiwyd i enw yr Arglwydd Iesu." Gobeithio, gyfaiìl, y chwiliwch yr Tsgrythyr- au yn fwy manwl erbyn y tro nesaf. Dywed fy nghyfaill, " ac os claddu yw y bedydd Cristionogol, a'm bod inhau yn barnu mai trochi oedd y dull gan Ioan, yna dyna fedydd Ioan a'rbedydd Cristionogol yr un." " Tna," sef am fod j ddau fedydd yr un ddull, y maent yn un! A yd- ych, bob amser, pan y gweloch ddau beth o'r un dull, yn penderfynu mai un ydynt? Cynygiwch i mi gymeryd yr un a fynwyf o ddau gorn y ddilemma. Wel, pirion: beth pe bawn yn cymeryd y corn hwnw o'r ddilemma, fod bedydd Ioan yn un Cristionogoî, am ei fod yr un dull â'r bedydd Cristionogol. Beth a wnawn pan ddeuwn at y froddeg arall y sydd yn ymyl, sef mai cy- sylltiad bedydd â Christionogaeth y sydd yn ei wneyd yn Gristionogol ? Am fod y ddau o'r un dull, y maent yn un yn y ddilemma. Ond yma, nid y dull, ond ei gysylltiad â Christ- ionogaeth y sydd yn ei wneyd yn Gristionogol. Gan eieh bod mor annghyson â chwi eich huD â hyn, ymwrthodaf a'ch dau gorn. Dywed fy ngwrthwynebwr, gan tj mod yn barnu mai trochi yr oedd Ioan, fy mod cystal â dweyd ei fod yr un â'r bedydd Cristionogol. Wel, pe dy- wedwn wrtho eto fy mod yn barnu mai trochi oedd y dull gan Moses yn y cwmwl ac yn y niôr, tebygol genyf mai yr un atebiad a gawn oddwrtho, sef cymeryd yr un a fyn- wyf o ddau gorn y ddilemma. Dy- wed yn mhellach ei fod yn tybiaw mai cysylltiad bedydd â Christion- ogaeth y sydd yn ei wneyd yn Grist- ionogol; hefyd, mai yr un peth yw bedydd yn mhob oes o'r byd. Os felly, yr un oedd bedydd Moses â bedydd Ioan : a chan na chysyllt- wyd yr un o'r ddau fedydd yna â Christionogaeth, nis gallasai yr un o honynt fod yn Gristionogol, yn ol tybiaeth Mr. Ìlughes ei hunan. Nis gallasai bedydd Ioan gael ei gysylltu â Christionogaeth cyn i Grist farw, ac adgyfodi, oherwydd yr oedd y deyrnas heb ei sefydlu y pryd hyny : canys rhaid oedd dygwydd marwol- aeth y Testamentwr, cyn ag y buas- ai y testament mewn grym. Ar ol iddo farw, ac adgyfodi y trydydd dydd, y dywedodd, " Ehoddwyd i mi bob awdurdod yn y nef ac ar y ddaiar: ewch gan hyny, a dysgwch yr holl Genedloedd, gan eu bedyddio yn enw y Tad, a'r Mab, a'r Tsbryd Glân." Dyna ef y pryd hyny yn Frenin ar ei deyrnas, ac yn rhoddi ei gyfraith i'w ddeiliaid. Pe buasai y fath beth ag yr haera fy nghyfaill yn bod, sef bod bedydd Ioan wedi ei gysylltu â Christionogaeth, fel hyu y dylai y comisiwn fod, " gan eu bedyddio i fedydd Ioan ;" ònd nid fel yna mae. Hefyd, haera Mr. Hughes fod teyrnas nefoedd wedi dyfod yn am- ser Ioan. Cofier mai haeriad o eiddo fy nghyfaill y w hwn ; oblegyd dyma a ddywedai Ioan, " Edifar- êwch, canys neBaodd teyrnas ne£- oedd." A dyma a ddywedai Crist hefyd yn yr un cyfnod ag Ioan, (gwel Luc iii.) " Ond wedi carchar- iad Ioan, Iesu a aeth i Alüea, gan